Nieuwjaarswens voor allen

(klik op het plaatje voor een vergroting)

Verandering blog (2), Digitale fotografie (2)

Nog even ter toelichting, voor de volledigheid: deze blog is veranderd naar een persoonlijke blog, voornamelijk over kunst en beeldende vormgeving, in het nederlands. De reden om hier geen nieuwe blog voor te starten is dat ik nu al 5 blogs bijhoud... Bovendien vind ik `Beeld en Wereld' eigenlijk wel een mooie titel, te mooi om alleen nog als archief te gebruiken. Neemt niet weg dat het nog wel een zoektocht zal blijken wat nu precies de meerwaarde kan zijn van deze nederlandse blog, ten opzichte van mijn engelse blog (die loopt sinds 2008). Misschien ga ik wel schrijven over een aantal typisch nederlandse kunstzaken, die ik te onbelangrijk vind voor niet-nederlandse lezers.  Misschien vertaal ik ook gewoon een aantal onderwerpen van mijn engelse blog. Suggesties voor onderwerpen en reacties zijn altijd welkom.

&&&&&&&&&&&

 Verder met digitale fotografie:

 
  composition with window (2012, eigen werk, klik voor vergroting)

Het medium digitale fotografie is rijk, en opent zoals ik al eerder schreef deuren die eerst voor mij potdicht op slot zaten. Al ben ik niet erg ambitieus als fotograaf, toch fascineert het medium me wel en heb ik altijd veel gefotografeerd. Een aantal jaren geleden bracht ik regelmatig tijd door op een fotografie-forum (fotomatic.nl, nu als forum gesloten, je kan nog wel veel foto's zien uit het 7-jarig bestaan), en wat me verbaasde was de veel voorkomende afkeur van `overmatig' gebruik van photoshop.

Als kunstenaar is mijn perspectief denk ik wat vrijer, ik zie photoshop als een van de vele middelen om iets te bereiken, en ik heb niet zo'n hoge pet op van (foto)realisme. New windows on our world, daar gaat het me meer om.

Nog een leuk citaat van zomaar een blogpost digital photography revolution post:

Not only will this result in a massively larger quantity of good work being produced but, I suspect, a huge difference in the type of work produced. The idea that photography could finally enter the same century as painting in terms of philosophical outlook rather than lagging a hundred years behind excites me greatly. The influx of trained visual artists into photography can only be a good thing.

Digitale fotografie, techniek for the millions

schoonvrucht? (eigen werk 2012, detail)

Digitale fotografie opent deuren die voorheen alleen aan technisch begaafde professionele fotografen doorgang boden. Daar kleeft als nadeel wellicht aan dat we sindsdien worden overspoeld met foto's, en digitale bewerkingen van foto's. Ook van mensen die zich verder niet zo geoefend hebben op het beeldende vlak...maar is dat eigenlijk wel een nadeel?

Het is misschien een nadeel wanneer je je als fotograaf wilt onderscheiden. Wanneer je (ergens) erkenning wil voor de moeite die je je getroost hebt om jezelf jarenlang beeldend en technisch te trainen. Dat lijkt dan weer een beetje op het dilemma van de schilder, die in vaak een vergelijkbare situatie verkeert.

Daarmee bedoel ik, dat het ontwikkelen van beeldende vaardigheden, beeldende thema's, ideeënwereld(en) veel tijd en inspanning kost, maar dat veel mensen dat pas herkennen wanneer ze zichzelf enigsins op het beeldend vlak hebben ontwikkeld. En het schilderen van een landschapje of een portretje naar een foto, dat is op zich zo moeilijk niet (vergelijkbaar met het maken van een digitale foto). Zodat we overspoeld worden met schilderijtjes in die categorie.

Is dat erg? Het is toch fijn dat steeds meer mensen zich beeldend/muzikaal/schrijfkundig/dansend...uitdrukken? Toch zie ik als nadeel dat de beeldende verdieping het moeilijk heeft. Het lijkt mij geen fijne ontwikkeling wanneer de portretjes en de landschapjes zo'n beetje gaan domineren, en een norm gaan bepalen.

Maar doet dit verschijnsel zich niet ook in professionele kringen voor?

De vraag die opkomt is: in hoeverre voelt de (uitvoerende) kunstenaar gedwongen zich technisch te bewijzen? Kun je je met virtuositeit/verdieping die voor `de massa' moeilijk zichtbaar (hoorbaar) is staande houden, of ga je demonstreren dat je een moeilijk lijkende techniek beheerst? Hoe commercieel moet je zijn?

Deze vragen raken natuurlijk rechtstreeks aan de Binnenwereld <--> Buitenwereld discussie waarop deze blog is gestoeld.  

Wetsvoorstel: Afschaffen van CKV als verplicht eindexamenvak

De regering (demissionair kabinet) wil binnenkort een wetsvoorstel naar de Tweede Kamer sturen, waarin CKV als verplicht eindexamenvak vervalt voor HAVO en VWO, zodat er meer tijd en middelen vrijkomen voor de `kernvakken' Nederlands, Engels en Wiskunde.

Op de internetconsultatie van het ministerie van Onderwijs, Cultuur en Wetenschap heb ik onderstaande reactie op dit onzalige plan geplaatst:

De afschaffing van CKV als verplicht eindexamenvak zal het aanzien van het vak bij zowel de scholen als de leerlingen verkleinen. Uiteindelijk zal zo de culturele vorming enerzijds en de beeldende vorming anderzijds afnemen in kwaliteit en kwantiteit. 

Dit is dubbel schadend. Voor onze maatschappij is beeldtaal een steeds belangrijker onderdeel van de communicatie, niet de geschreven taal. Het kabinet onderschat op een grove manier de invloed van beelden op het maatschappelijk proces. Het voldoende vormen in beeldtaal is zeker niet minder belangrijk dan de vorming in de zogenaamde kernvakken Engels en Nederlands. De vergelijking met Wiskunde laat de laatste zelfs zieltogend achter.

Schrijver dezes, zowel beeldend kunstenaar als wiskundige, durft de stelling aan dat 75% van de middelbare scholieren na afsluiting van hun schoolexamen Wiskunde niet (meer) goed kunnen rekenen. Deze laatste vaardigheid hebben ze wel nodig, wiskunde in het algemeen voor de rest van hun leven nooit meer. Wiskunde wordt derhalve voor de meeste leerlingen volstrekt overtraind, terwijl rekenen en praktisch rekenkundig inzicht ontwikkelen vaak ver achter blijven bij wat de maatschappij echt vraagt. 

Vergelijken wij dat met het niveau van beeldende vorming en beeldende ontwikkeling dat nodig is om adequaat de gigantische beeldenstroom die dagelijks op ons wordt afgevuurd te kunnen verwerken, dan kan men toch nauwelijks anders concluderen dan dat deze maatregel maatschappelijk gezien een averechts effect zal hebben.

Temeer wanneer we bedenken dat innovatie (datgene wat Nederland echt heel dringend nodig heeft) niet zonder creativiteit kan. Creativiteit kan (of zou moeten) worden getraind in de beeldende vakken. Denken in plaatjes is een ander type hersenactiviteit dan denken in taal en formules. 

Niet onbelangrijk tenslotte is dat culturele vorming raakt aan datgene wat onze maatschappij bindt: onze (diverse) cultuur. Daarom zou ook culturele vorming als vak juist in aanzien moeten stijgen. 

De regering geeft met deze maatregel aan dat zij niet in staat is een gedegen probleemanalyse uit te voeren om te bepalen welk onderwijs nodig is voor onze samenleving. Natuurlijk is goed beta-onderwijs belangrijk. Maar het door de strot duwen van nog meer wiskunde ten koste van de minstens zo belangrijke beeldende en cultuurgerichte vakken getuigt van aan blindheid grenzende kortzichtigheid.